🔒ماده 120

به زبانِ ساده

این ماده بیانگر اصل «تفسیر به نفع متهم» است. اگر در مورد وقوع جرم، شرایط آن یا مسئولیت کیفری فرد شک و تردید وجود داشته باشد و هیچ دلیل محکمی برای اثبات آن پیدا نشود، آن جرم یا شرطِ مسئولیت ثابت نمی‌شود.

مثال

فردی متهم به سرقت است اما هیچ مدرکی (مثل فیلم یا شاهد) وجود ندارد که ثابت کند او مال را برداشته است؛ در اینجا به دلیل شک، جرم ثابت نمی‌شود.

نکتهٔ کاربردی

در حقوق کیفری، «شک» همیشه به نفع متهم است و بار اثبات جرم بر عهده شاکی یا دادستان است.

این متن با کمکِ هوش مصنوعی و گاه با کنترلِ کارشناس، به زبانِ ساده تهیه شده؛ برای پروندهٔ خودتان با وکیل مشورت کنید. گاه عبارت‌ها در هر پرونده معنای خاصِ خود را دارند و ممکن است خطا داشته باشد.