🔒ماده 197

به زبانِ ساده

در دادگاه، فرض بر این است که هیچ‌کس به دیگری بدهکار نیست و هیچ حقی بر گردنِ کسی ندارد، مگر اینکه خلافش ثابت شود. بنابراین، کسی که ادعایی دارد (خواهان)، باید با دلیل و مدرک آن را ثابت کند؛ اگر نتوانست، طرف مقابل (خوانده) با قسم خوردن تبرئه می‌شود.

مثال

اگر شما ادعا کنید دوستتان ۱۰ میلیون تومان به شما بدهکار است، شما باید رسید یا شاهد بیاورید؛ اگر مدرکی نداشتید و دوستتان قسم بخورد که بدهکار نیست، دادگاه حکم به نفع او می‌دهد.

نکتهٔ کاربردی

بار اثبات دعوا همیشه بر دوشِ کسی است که ادعایی را مطرح می‌کند (قاعده البینه علی المدعی).

این متن با کمکِ هوش مصنوعی و گاه با کنترلِ کارشناس، به زبانِ ساده تهیه شده؛ برای پروندهٔ خودتان با وکیل مشورت کنید. گاه عبارت‌ها در هر پرونده معنای خاصِ خود را دارند و ممکن است خطا داشته باشد.