🔒ماده 229

<a class="tagref" href="/واژه/%D9%88%D8%B5%DB%8C%D8%AA">وصیت</a> نامه، خواه به منظور تعیین <a class="tagref" href="/واژه/%D9%88%D8%B5%DB%8C">وصی</a> برای <a class="tagref" href="/واژه/%D8%B3%D8%B1%D9%BE%D8%B1%D8%B3%D8%AA%DB%8C">سرپرستی</a> فرزندان <a class="tagref" href="/واژه/%D8%B5%D8%BA%DB%8C%D8%B1">صغیر</a> یا <a class="tagref" href="/واژه/%D9%85%D8%AD%D8%AC%D9%88%D8%B1">محجور</a> <a class="tagref" href="/واژه/%D9%85%D9%88%D8%B5%DB%8C">موصی</a> یا حفظ <a class="tagref" href="/واژه/%D8%A7%D9%85%D9%88%D8%A7%D9%84-%D9%85%D9%86%D9%82%D9%88%D9%84">اموال منقول</a> و <a class="tagref" href="/واژه/%D8%BA%DB%8C%D8%B1%D9%85%D9%86%D9%82%D9%88%D9%84">غیرمنقول</a> و <a class="tagref" href="/واژه/%D8%AD%D9%82%D9%88%D9%82-%D9%85%D8%A7%D9%84%DB%8C">حقوق مالی</a> و <a class="tagref" href="/واژه/%D8%AA%D8%B1%DA%A9%D9%87">ترکه</a> موصی باشد، به یکی از سه طریق رسمی، سری، یا خودنوشت تنظیم می شود.