🔒ماده 48

در صورتیکه در <a class="tagref" href="/واژه/%D9%85%D9%84%DA%A9">ملک</a> مورد حکم <a class="tagref" href="/واژه/%D8%AE%D9%84%D8%B9-%DB%8C%D8%AF">خلع ید</a> <a class="tagref" href="/واژه/%D8%B2%D8%B1%D8%A7%D8%B9%D8%AA">زراعت</a> شده و تکلیف زرع در حکم معین نشده باشد بترتیب زیر رفتار میشود: اگر موقع برداشت محصول رسیده باشد محکوم علیه باید فورا محصول را بردارد والا <a class="tagref" href="/واژه/%D8%AF%D8%A7%D8%AF%D9%88%D8%B1%D8%B2">دادورز</a> ( مامور اجرا) اقدام به برداشت محصول نموده و هزینه های مربوط را تا زمان تحویل محصول به محکوم علیه از او وصول مینماید. هرگاه موقع برداشت محصول نرسیده باشد اعم از اینکه <a class="tagref" href="/واژه/%D8%A8%D8%B0%D8%B1">بذر</a> روئیده یا نروئیده باشد محکوم له مخیر است که بهای زراعت را بپردازد و ملک را <a class="tagref" href="/واژه/%D8%AA%D8%B5%D8%B1%D9%81">تصرف</a> کند یا ملک را تا زمان رسیدن محصول بتصرف محکوم علیه باقی بگذارد و اجرت المثل بگیرد. <a class="tagref" href="/واژه/%D8%AA%D8%B4%D8%AE%DB%8C%D8%B5">تشخیص</a> بهای زراعت و اجرت المثل با دادگاه خواهد بود و نظر دادگاه در این مورد قطعی است.