ا بررسی این قاعده در مباحث آینده آمده است

ا بررسی این قاعده در مباحث آینده آمده است. قانون مدنی ایران ماده ۳۸۷ اگر می قبل از تسلیم بدون تقصیر و اهمال بایع تلف شود بیع منفسخ و ثمن باید به مشتری مسترد گردد، مگر این که بایع برای تسلیم به حاکم ی. ق. م. او رجوع نموده باشد که در این صورت تلف از مال مشتری خواهد بود. همچنین استیلای بایع بر مبیع مجانی نبوده تا ید او از اقسام ید امانی باشد و لذا در قبال مشتری در فرض تلف مسئول است. النها یه تفاوت در شیوه ابراء ذمه نسبت به مبیع - آن جا که ثمن وجود دارد این است که به موجب قاعده تلف مبیع قبل از قبض، مادام که عوض المسمی موجود است بایع باید با تحویل ذمه خود را بری کند نه با تحویل عوض المثل؛ ولی اگر عوض تلف شده باشد، مطابق قاعده ید ضمانی غیر عدوانی، حسب مورد با پرداخت مثل یا قیمت ثمن برائت ذمه حاصل می شود.