ا ماده ۳۹ قانون تأمین اجتماعی مصوب ۱۳۵۴ بیان می دارد کارفرما

ا ماده ۳۹ قانون تأمین اجتماعی مصوب ۱۳۵۴ بیان می دارد کارفرما مکلف است حق بیمه مربوط به هر ماه را حداکثر تا آخرین روز ماه بعد به سازمان بپردازد. همچنین صورت مزد یا حقوق بیمه شدگان را به ترتیبی که در آیین نامه طرز تنظیم و ارسال صورت مزد که به تصویب شورای عالی سازمان خواهد رسید به سازمان تسلیم نماید سازمان حداکثر ظرف شش ماه از تاریخ دریافت صورت مزد استاد و مدارک کارفرما را مورد رسیدگی قرار داده و در صورت مشاهده نقص یا اختلاف یا مغایرت به شرح ماده ۱۰۰ این قانون اقدام و مابه التفاوت را وصول می نماید. هرگاه کارفرما از ارائه اسناد و مدارک امتناع کند سازمان ما به التفاوت حق بیمه را راساً تعیین و مطالبه و وصول خواهد کرد. ماده ۵۰ قانون تأمین اجتماعی مصوب ۱۳۵۴ بیان میدارد: مطالبات سازمان بابت حق بیمه و خسارات تاخیر و جریمه های نقدی که ناشی از اجرای این قانون یا قوانین سابق بیمه های اجتماعی و قانون بیمه های اجتماعی روستاییان باشد. همچنین هزینه های انجام شده طبق مواد ۶۶ و ۹۰ خسارات مذکور در مواد ۹۸ و ۱۰۰ این قانون در حکم مطالبات مستند به اسناد لازم الاجرا بوده و طبق مقررات مربوط به اجرای مفاد اسناد رسمی به وسیله مأمورین اجرای سازمان قابل وصول م. ب.. آیین نامه اجرایی این ماده حداکثر ظرف شش ماه از تاریخ تصویب این قانون از طرف سازمان تهیه و پس از زور مقرات این ماده توسط مأمورین اجرای احکام محاکم دادگستری بر اساس آیین نامه ماده ۳۵ ماده ۹۸ قانون تأمین اجتماعی مصوب ۱۳۵۴ بیان می دارد: کارفرمایانی که در موعد مقرر در این قانون زار مبلغ عقب افتاده برای هر روز تأخیر بابت خسارت تاخیر ملزم خواهند بود این خسارت نیز