ابلاغ خاتمه ی پیمان

ماده ۴۸ شرایط عمومی پیمان می گوید: ... کارفرما... خاتمه پیمان را .... به پیمانکار ابلاغ می کند. ابلاغ خاتمه پیمان به پیمانکار در واقع ابلاغ فسخ پیمان به پیمانکار است. قبلاً گفته ایم که فسخ عمل حقوقی یک جانبه ای است که از نوع ایقاع به شمار می آید. چرا که نیازی به اراده دو طرف نیست و کافی است کارفرما اراده ی یک جانبه ی خ. ر. ب. پیمانکار ابلاغ کند و به محض ابلاغ خاتمه ی پیمان عمل حقوقی فسخ تحقق پیدا می کند. از آنجا که اراده یک امر دماغی و ذهنی است و امر ذهنی کاملاً درونی است و تا زمانی که به جهان خارج راه نیابد از نظر دانش حقوق قابل کشف نیست به همین خاطر در هر عمل حقوقی هر اراده ای باید به جهان بیرون راه یابد تا وسیله ای برای تحقق آن در دست باشد. در فسخ پیمان - اعم از فسخ به به استناد ماده ۴۶ و ۴۸ کارفرما باید اراده ی خود را مبنی بر اعمال خاتمه پیمان فسخ پیمان به پیمانکار اعلام و بلکه ابلاغ کند چرا که اعلام جز با ابلاغ آن محقق نمیشود. به عبارت دیگر کارفرما باید خاتمه ی پیمان را به اطلاع پیمانکار برساند و تا وقتی که خاتمهی پیمان به پیمانکار ابلاغ نشده خاتمه پیمان ارزش حقوقی ندارد. اراده و کنون قلبی کارفرما جهت خاتمه پیمان در ماده ۴۸ شرایط عمومی پیمان همان است که تحت عبارت تصمیم به خاتمه دادن پیمان» از آن یاد شده است. بنابر این، تصمیم به خاتمه دادن پیمان باید به پیمانکار ابلاغ شود.