اجرای حکم الزام به تمکین

دعوای الزام به تمکین بر پایه رابطه زوجیت از سوی مرد علیه زن در دادگاه خانواده اقامه میشود. برابر ماده ۱۱۰۲ ق.م پس از وقوع عقد ازدواج هر یک از مرد و زن حقوق و تکالیفی نسبت به یکدیگر دارند. از آن جمله الزام زن به تمکین برابر شوهر است. نتیجه عدم تمکین زن از مرد توصیف او به ناشزه و سقوط حق نفقه است (ماده ۱۱۰۸ ق.م. همچنین مرد می تواند به اعتبار این حکم و عدم اجرای آن درخواست ازدواج دوباره با زن دیگر نماید. جز این دو اثر و پیامد نتیجه دیگری بر حکم محکومیت زن بنظر نمیرسد. بنابراین حکم مزبور در صورت خودداری زن از اجرای اختیاری فاقد ضمانت اجرای دیگری است و نمی توان اجرای اجباری را بدین منظور در پیش گرفت. بدین جهت دعوای مزبور شخصی است و با فوت هر یک از زن یا شوهر در مرحله دادرسی با قرار سقوط دعوا و در مرحله اجرا با خاتمه اجرا روبرو خواهد بود.