دکترین
احوال شخصیه: تعریف در فقه اسلامی
اصطلاح احوال شخصیه در فقه اسلامی سابقه ندارد و چنانکه گفته شد در قرون اخیر از حقوق کشورهای غربی در حقوق کشورهای مسلمان وارد شده است. با ورود این اصطلاح به حوزه حقوق کشورهای اسلامی و ضرورت تدوین قوانین مربوط به آن، این موضوع به طور مستقل موردبحث فقها و حقوقدانان اسلامی قرار گرفت و موضوع دهها کتاب و مقاله گردید. با این حال، این بدان معنی نیست که مصادیق احوال شخصیه نیز در فقه سابقه نداشته است، بلکه موضوعاتی چون نکاح و طلاق و حجر و اهلیت و دیگر امور مربوط به احوال شخصیه از اهم موضوعات فقه اسلامی است.
همچنین ضرورت رعایت حقوق مربوط به احوال شخصیه افراد غیرمسلمان از دیرباز موردتوجه مسلمانان بوده است، چنانکه در زمان خلافت عمر و فتح مصر توسط عمرو عاص مصر به چندین بخش تقسیم شد و برای هر بخش یک قاضی قبطی قرار دادند که دعاوی دینی و مدنی غیر مسلمانان را برطبق شریعت آنان حل و فصل می‌کرد و حتی در هنگام نزاع بین قبطی و عرب در مجلسی متشکل از قضات طرفین به دعوای آنان رسیدگی می‌شد و در همین ایام بر طبق معاهده‌ای با پاتریارک بیت‌المقدس ، جان و مال و اماکن مذهبی مسیحیان از تعرض مصون دانسته شد. در تعریف اصطلاح احوال شخصیه، اختلاف نظر چندانی بین حقوقدانان اسلامی وجود ندارد
منبع: ج۱، ص۱۳۲، القضاء فی الاسلام، بیروت، ۱۹۶۶م · ج۱، ص۳۹، الاحوال الشخصیه و محاکمها، بیروت، ۱۹۷۸م · احکام الاسره فی الاسلام، ص۱۲، بیروت، ۱۳۹۷ق/۱۹۷۷م
موارد مرتبط
برای این صفحه موردِ مرتبطی ثبت نشده.