ارزیاب یا کارشناس شخص دارای صلاحیت فنی است که در جریان اجرای

ارزیاب یا کارشناس شخص دارای صلاحیت فنی است که در جریان اجرای حکم در شرایط نیاز با دستور و ارجاع دادورز دخالت نموده و در محدوده صلاحیت فنی خود این جریان را متاثر می سازد. همانطور که در جریان دادرسی بهره مندی از نظریه کارشناس صاحب تخصص بسته به شرایط ویژه گریز ناپذیر است (مواد ۱۹۹ و ۲۵۷ به بعد ق.آ.د. م) در فرآیندهای اجرا نیز در مواردی جلب نظر ارزیاب یا کارشناس صاحب تخصص ضروری است. برای نمونه در مبحث صورت برداری و توصیف دقیق اموال پیدا شده برای توقیف که جنبه فنی داشته و تعریف و توصیف آن از سوی دادرس و عوامل اجرا دشوار است، بهره مندی از نظر فنی کارشناس صاحب تخصص به مصالح اجرا و دو سوی آن نزدیک تر است (ماده ۶۷ ق.ا.ا.م همچنین ارزیابی اموال منقول و تعیین قیمت و بهای عادله آن پیش یا همزمان با توقیف وابسته به جلب نظر کارشناس رسمی دادگستری است (مواد ۳ و ۷۴ ق.م. مگر آن که طرفین بر قیمت مال تراضی نمایند یا کارشناس رسمی در دسترس نباشد که به حتم در تمام حوزه های قضایی در دسترس هست که بنا به پیش بینی قانونگذار (که در زمان وضع ق.ا.ا.م قابل توجیه بوده) از نظر خبره محلی یا اشخاص مورد اعتماد استفاده خواهد شد. در مورد اموال غیر منقول هم به منظور توقیف ضروری است کارشناس صاحب تخصص ارزیابی لازم را به عمل آورد تا کمتر از میزان محکوم به یا فراتر از آن به زیان داد باخته، مال توقیف نشود مواد ۵۱ و ۱۱۰ ق.ا.ا. م). ا - رف: کاتوزیان، دکتر ناصر، عقود معین جلد ۴. انتشارات گنج دانش چاپ دوازدهم ۱۴۰۰. ش ۲۵ و نیز قانون