ارزیابی مال موضوع توقیف — اقدام مهم دیگر در فرآیند توقیف مال

اقدام مهم دیگر در فرآیند توقیف مال، ارزیابی و قیمت گذاری آن است. آئین ارزیابی از تشریفات مهم و ضروری است که متضمن حقوق دو سوی اجرا و حقوق و هزینه های اجرایی است. ارزیابی مال پس از فراهم شدن سه مقدمه یا سه شرط صورت می گیرد: زمینه نخست برای جریان آیین ارزیابی معرفی و درخواست توقیف مال است که در بیشتر موارد از سوی دادبرده و در مواردی هم از سوی داد باخته و در موارد اندکی از سوی شخص ثالث مطرح می شود. شرط دوم تشخیص مالکیت داد باخته بر مال معرفی شده است. این در صورتی است که داد برده مال را معرفی نموده و مدعی تعلق تمام یا بخشی از مال به داد باخته باشد. در موردی که داد باخته یا شخص ثالث مال منقول را معرفی می نماید شناسایی مالکیت ایشان مقدمه توقیف و ارزیابی نیست. در مورد مال غیر منقول به جهت آنکه مالکیت معرفی کننده مهم بوده و شرط مالکیت هم داشتن سند رسمی است (ماده ۲۲ ق. ث) از اینرو استعلام از واحد ثبتی برای شناسایی مالکیت بر ملک ضروری است. اما در مورد مال غیر منقول فاقد سند رسمی تصرفات مالکانه کفایت می نماید (ماده ۱۰۱ ق. م). شرط سوم صورت برداری از مال است. تا هنگامی که مال در صورت اموال تعریف و توصیف نشود، ارزیابی انجام نمی شود (مواد ۶۷ ۷۴ و ۱۱۰ ق.ا.ا. م). هر چند فاصله بین ا حکم مزبور بیشتر جاری در وضعیتی است که داد باخته خود مال غیر منقول را جهت فروش و تامین محکوم به معرفی اخبار دادورز قرار دها. - ماده ۱۰۱ قام توقیف مال غیر منقولی که سابقه ثبت ندارد به عنوان مال م. ع. وقتی جایز است که م. ع. د. آن تصرف مالکانه داشته باشد و یا م. ع. ب. موجب حکم نهایی مالک شناخته شده باشد. در موردی که حکم بر مالکیت م. ع. صادر شده ولی به مرحله نهایی نرسیده باشد توقیف مال مزبور در ازاه بدهی م. ع. جایز است صورت برداری و ارزیابی مال کوتاه هست و در بسیاری از موارد بی درنگ پس از توصیف مال ارزیابی در ادامه این جریان انجام و نتیجه آن در همان صورت اموال پیاده میشود.