اعاده دادرسی از حکم موضوع اجرا و نقض آن — درخواست اعاده دادرسی از احکام قطعی گونه

درخواست اعاده دادرسی از احکام قطعی گونه ای از شکایت غیر عادی است. تمایز آن با دو گونه عادی شکایت از رای یعنی و اخواهی و تجدیدنظر خواهی افزون بر شرایط و موجبات قانونی و نیز تشریفات خاص دادخواهی و رسیدگی، در اثر قانونی مترتب بر شکایت است. درخواست اعاده دادرسی برخلاف دو گونه عادی شکایت از رای فاقد اثر تعلیقی است. بدین معنا که با چنین درخواستی عملیات اجرایی متوقف نشده و باز نمی گردد. مگر آنکه برابر تبصره ذیل ماده ۴۳۵ ق.آ.د.م دادگاه صالح قرار قبولی اعاده دادرسی صادر نماید و پیرو آن برابر ماده ۴۳۷ ق.آ.د.م شرایط لازم برای توقف اجرا فراهم گردد. درخواست اعاده دادرسی نسبت به حکم قطعی از سوی داد باخته علیه داد برده در مهلت قانونی که بسته به جهت آن متفاوت است نزد دادگاه صادر کننده حکم اقامه می شود مواد در ماده ۳۹ ق.آ.د.م در پیوند با نتایج طرق گوناگون شکایت از رای و وصف رای نهایی به دنبال آنها در سازگاری با مواد ۱۷۴، ۱۷۵، ۵۱۵، ۵۵۹، ۵۶۰ و ۶۰۵ ق.آ.د.م قدیم مصوب ۱۳۱۸ و اصلاحی ۱۳۴۹، واژگان فسخ»، «نقض و اعاده دادرسی بکار گرفته شد. به واقع در پی شکایت از نوع واخواهی، تجدید نظر خواهی، اعاده دادرسی و فرجام خواهی در صورت وارد دانستن شکایت برابر رای نهایی دادگاه یا شعبه دیوان حکم موضوع شکایت فسخ یا نقض می گردید و با این وصف بازگشت از عملیات اجرا تکلیف دادرس - تبصره ماده ۲۲۵ و آدم دادگاه صالح بدوا در مورد قبول یا رد درخواست اعاده دادرسی قرار لازم را صادر مینماید محکوم ب. غ. مالی باشد اجرای حکم متوقف خواهد شد. ب- چنانچه محکوم به مالی است و امکان اخذ تأمین و جبران خسارت احتمالی باشد به تشخیص دادگاه از محکومله تأمین مناسب اخذ و اجرای حکم ادامه می یابد. ج- در مواردی که و دایره اجرا دانسته شد. اما الغاء» حکم موضوع اجرا و شکایت که وصف اعتراض ثالث برابر ماده ۵۹۰ ق.آ.د.م قدیم و ماده ۴۲۵ ق.آ.د.م فعلی است موجب بازگشت از اجرا دانسته نشد. هر چند قرار تاخیر اجرای حکم بر پایه اعتراض ثالث پیش بینی شده است ماده ۴۲۴ ق.آ.د. م) که در این خصوص در ادامه توضیح داده خواهد شد.