اعتراض به قرار دستور موقت — به صراحت ماده ۳۲۵ قانون آیین دادرسی

اعتراض به قرار دستور موقت اعم از قبول یا رد آن از جانب هیچ یک از طرفین دعوا قابل قبول نیست اما در خصوص تجدید نظر خواهی همراه با اصل دعوا قابل تجدید نظر م. ب.. بطور کلی در خصوص طرق شکایت از دستور موقت ب. ت. ب. باید گفت، استنباط دوگانه ای که می توان از اصطلاح اعتراض به دو معنای عام و خاص آن داشت، ب. ت. ب. که غیابی بودن را مختص احکام و نه قرارها میداند باید قائل به عدم امکان واخواهی قرار دستور موقت یا رد آن شد. همچنین قانونگذار، تجدیدنظر مستقل از قرار دستور موقت یا رد آن را همراه با تجدیدنظر از رای اصلی یا ضمن پاسخ به تجدید نظر خواهی را دارد. فرجام خواهی نیز، چه به صورت مستقل و چه به صورت ضمنی، صراحتاً از جانب قانونگذار منع گردیده است. اعاده دادرسی ب. ت. ب. اختصاص اعاده دادرسی به احکام، منتفی م. ب.. اعتراض ثالث به قرار دستور موقت علی رغم وجود نظر مخالف ب. ت. ب. عمومات باید مجاز دانسته شود. حمید ابهری، سام محمدی و رضا زارعی، مقایسه دستور موقت با تامین خواسته و روشهای اعتراض به دستور موقت پژوهشنامه حقوقی، سال اول شماره اول، پاییز ۱۳۸۹، صفحه (۱۷) موضوع تجدید نظر خواهی نسبت به دستور موقت و مرجع آن ۱- پرسش احکام و قرارهای قابل تجدیدنظر در ماده ۱۹ قانون تشکیل دادگاه های عمومی و انقلاب احصا شده است. آیا قرار دستور موقت موضوع قابل تجدید نظر است؟ مرجع تجدید نظر آن کجاست؟ به صراحت ماده ۳۲۵ قانون آیین دادرسی مدنی، دستور موقت رأساً قابل اعتراض نیست ولی ذینفع در مرحله تجدید نظر خواهی از اصل دعوا میتواند در دادگاه تجدیدنظر استان از دستور موقت هم درخواست رسیدگی کند