اعسار صرفاً مانع از جلب م

اعسار صرفاً مانع از جلب م. ع. است و مانع توقیف اموال نیست. انگیزه مقنن تسهیل در اجرای حکم و جلوگیری از حبس مدیون ناتوان از ادای دین است و م. ع. قبل از حبس هم می تواند ادعای اعسار مطرح کند و برای طرح دعوا ضرورت ندارد که الزاماً مدیون در حال حبس ادعای اعسار مطرح کند. . رأی وحدت رویه شماره ۷۲۲ مورخ ۱۳۹۰/۱۰/۱۳ هیأت عمومی دیوان عالی کشور بیان می دارد: مستفاد از صدر ماده ۲۴ قانون آیین دادرسی دادگاه های عمومی و انقلاب در امور مدنی مصوب سال ۱۳۷۹ و لحاظ مقررات قانون اعسار مصوب سال ۱۳۱۳ این است که دعوی اعسار که مدیون در اثناء رسیدگی به دعوی داین اقامه کرده قابل استماع است و دادگاه به لحاظ ارتباط آنها باید به هر دو دعوی یکجا رسیدگی و پس از صدور حکم بر محکومیت مدیون در مورد دعوی اعسار او نیز رأی مقتضی صادر نماید؛ بنابراین رأی شعبه چهارم دادگاه تجدیدنظر استان همدان در حدی که با این نظر انطباق دارد به اکثریت آرا صحیح و قانونی تشخیص می شود. این رأی طبق ماده ۲۷۰ کیفری در موارد مشابه برای شعب دیوان عالی کشور و کلیه دادگاه ها لازم الاتباع است.