الف وکیل محترم خ

الف وکیل محترم خ. د. د. تقدیمی خویش عنوان نموده اند که پس از وقوع عقد، بستگان به عنوان هبه میزان ۲۷٫۶۵ گرم طلا جات را به موکلشان هبه نموده و سپس مشارالیه در اجرای عقد ودیعه به صورت امانت در اختیار بنده قرار داده و از تحویل طلاجات به ایشان خودداری می نمایم این در حالی است که بر خلاف اظهارات ایشان بایستی اعلام گردد همان طور که نامبرده در دادخواست تقدیمی اشاره نموده اند طلاجات فوق توسط بستگان به اینجانب هبه و تحویل گردیده نه توسط خواهان و بعد ودیعه ای فی ما بین بنده و خواهان منعقد نگردیده و مالی در این راستا به بنده تحویل نگردیده تا در اجرای ماده ۶۱۶ الی ۶۱۹ قانون مذکور امین تلقی شدم و بار اثبات این امر که عقد ودیعه، منعقد گردیده بر عهده خواهان است و هیچ گونه دلیلی در این خصوص ابراز نگردیده است و در تحقق عقد، نیاز به ایجاب و قبول داشته و هیچگونه ایجاب و قبول از جانب بنده انجام نگردیده است. همانگونه که در فوق اشاره گردید، طلاجات مورد ادعا وفق عرف، در زمان انعقاد عقد توسط بستگان طرفین به بنده هبه گردید اند و اساسا ب. ت. ب. عدم ذینفع بودن و وجود سمت مشارالیه حق طرح دعوا علیه بنده را نداشته تا از این باب حق رجوع از هبه و مطالبه آن ها را داشته باشند لذا مستند به بند ۱۰ ماده ۸۴ قانون آیین دادرسی در امور مدنی خواهان سمتی در طرح دعوای مذکور را نداشته و دعوای ایشان محکوم به رد است. ب: در صورت فرض بر وجود سمت خواهان و هبه اموال توسط وی به بنده، نامبرده قیلا