الف) کلمات و قراین نخستین وسیله ابراز اراده که در عین حال

الف) کلمات و قراین نخستین وسیله ابراز اراده که در عین حال وسیله کشف اراده طرفهای قرارداد نیز به شمار می رود لفظ است. هر چند در ماده ۱۹۱ ق.م برای تحقق عقد، همراه بودن قصد انشاء با چیزی که دلالت بر آن کند لازم دانسته شده و این ماده به طور مطلق لفظ و غیر لفظ را در ابراز اراده در بر میگیرد اما نگاهی کوتاه به مقررات مواد دیگر قانون مدنی نظیر مواد ۱۹۲ و ۱۹۴ ق.م و رویه متعارف نشان میدهد که کلمات و عبارات خواه به صورت نوشته درآید یا به صورت لفظ شایع ترین وسیله ابراز اراده طرفهای قرارداد م. ب.. بسیاری از فقهای پیشین در ابراز قصد هیچ وسیله ای را جز لفظ آن هم به صیغه مخصوص برای تشکیل عقد کافی نمی دانسته اند و برای اثبات نظر خود چنین استدلال می کردند که اعمال ناتوان از دلالت بر قصد است.