اهلیت (علم حقوق)

اهلیت ، از مباحث مربوط به علم حقوق است. شایستگی انسان برای دارا بودن شیئ یا اجرای حق و تکلیف را اهلیت گویند. اهلیت بر دو قسم است: • یکی اهلیت دارا بودن حق که اصطلاحا اهلیت تمتع یا اهلیت دارا شدن حق یا تملک گفته می‌شود؛ • و دیگری اهلیت اجرای حق و تکلیف که از آن به عنوان اهلیت استیفا یا اهلیت اجرای حق یا تصرف نام می‌برند. فهرست مندرجات ۱ - انواع اهلیت ۱. ۱ - اهلیت تمتع ۱.۱. ۱ - ماده ۹۵۶ قانون مدنی ۱.۱. ۲ - ماده ۸۷۵ قانون مدنی ۱.۱. ۳ - محرومیت اتباع بیگانه ۱.۱. ۴ - عدم وراثت کافر از مسلمان ۱.۱. ۵ - فقدان اهلیت محجور ۱.۱. ۶ - سایر موارد ۱. ۲ - اهلیت استیفا ۱.۲. ۱ - مبنای اهلیت استیفا ۱.۲. ۲ - حجر ۱.۲. ۳ - ماده ۱۹۰ قانون مدنی ۱.۲. ۴ - ماده ۱۲۰۷ قانون مدنی ۲ - تفکیک از مفاهیم مشابه ۲. ۱ - اختیار یا سمت ۲. ۲ - قابلیت انتقال ۳ - مراحل تکامل ۳. ۱ - جنینی ۳. ۲ - طفولیت ۳. ۳ - تمیز ۳. ۴ - بلوغ ۳. ۵ - رشد ۴ - امری بودن قوانین مربوط به آن ۵ - قانون حاکم بر آن ۶ - پانویس ۷ - منبع