ب اعمال خارج از دعوای پل مطابق قاعده ای که در حقوق

۲۵۹۳ ب اعمال خارج از دعوای پل مطابق قاعده ای که در حقوق روم وجود دارد. اصولاً پرداخت دیون ۱۰۷۴ از طریق دعوای پل قابل ابطال و اعاده نیست. فرض مسأله بدین صورت است که بدهکار به دلایل خاص طلب یکی از طلبکاران را پرداخت می کند مثلاً طلبکار یکی از اعضای خانواده یا یک دوست تلقی میشود. بدهکار با این اقدام دارایی خود را کاهش می دهد ولی مسلم است که کسی که دیون خود را پرداخت کند، خود را غنی و دارا نموده است ۱۰۷۵ با نگرش به حساب عمل وی، هیچ گونه فقر یا داراشدنی نسبت به بدهکار تحقق نیافته است. اما از نقطه نظر طلبکاران وضعیت به گونه ای دیگر است. بدیهی است پرداخت دیون میزان وثیقه عام طلبکاران را کاهش می دهد و باعث می شود که احتمال وصول آنها کاهش یابد و حتی در مواردی این امکان از بین برود. هر چند که ماده ۱۱۶۷ قانون مدنی در مورد پرداخت دیون هیچ مطلبی ندارد اما عدم امکان ابطال این اعمال از طریق دعوای پل قاطعانه از سوی رویه قضایی مورد پذیرش قرار گرفته است. ۱۰۷۶ برای توجیه این نظر چنین استدلال شده که پرداخت دین همانند جایزه ای در یک مسابقه ۱۰۷۷ تلقی میشود و هر طلبکاری، شخصاً باید از منافع خود مراقبت نماید. به علاوه استدلال شده است که عمل پرداخت دین اجباری است ۱۰۷۸ بنابراین نیازی نیست به دنبال یافتن علت قبولی آن بود. ۲۵۹۴ با وجود این برخی از آرای دادگاهها موردی را به صورت استثنایی لااقل ب. ت. ب. انگیزه ۱۰۷۹ اشخاص در نظر میگیرند بدین نحو که وقتی پرداخت دیون به دنبال تبانی متقلبانه و به هدف زبان رساندن نامشروع به طلبکاران به عمل آمده باشد، قابل ابطال هستند. ۱۰۸ این استثنا برخاسته از یک تفکیک ظریف و موشکافانه میان پرداخت دیون به یکی از طلبکاران به صورت ساده و ارادی و پرداخت به همراه تبانی واقعی و متقلبانه ۱۰۷۶ - رأی مورخه ۳ مارس ۱۸۶۹ شعبه اول مدنی دیوان کشور فرانسه مندرج در دالوز ۱۸۶۹، بخش ۱، صفحه ۲۰۰ رأی مورخه ۱۷ ژوئیه ۱۹۴۵ مندرج در دالوز ۱۹۴۶ و مجله کاخ دادگستری ۱۹۴۵، بخش ۲. صفحه ۱۴۳ ۱۰۸۰ - رأی مورخه ۱۷ ژوئیه ۱۹۴۵ که قبلاً به آن اشاره گردید.