بسیاری از فقهای پیشین در ابراز قصد هیچ وسیله ای را جز

بسیاری از فقهای پیشین در ابراز قصد هیچ وسیله ای را جز لفظ آن هم به صیغه مخصوص برای تشکیل عقد کافی نمی دانسته اند و برای اثبات نظر خود چنین استدلال می کردند که اعمال ناتوان از دلالت بر قصد است. در عین حال همچنانکه در حقوق ایران برای تشکیل عقد به کاربردن صیغه مخصوص یا لفظ لازم نیست و عقد ممکن است با دادوستد و به طور معاطات نیز واقع شود ماده ۱۹۳ و ۳۳۹ ق. م) اعمال و اشارات طرفهای معامله هم می تواند وسیله تفسیر قرارداد باشد. در تفسیر قرارداد بر اساس شیخ انصاری مکاسب، ج ۱، ص ۲۳۰ محقق حلی شرایع الاسلام، ص ۹۸.