بند ۱ ماده ۲۹۲ ق

بند ۱ <a class="artref" href="/ماده/ماده-292-a_0815110235938">ماده ۲۹۲ ق.م</a> مقرر داشته وقتی که متعهد و متعهدله به تبدیل تعهد اصلی به تعهد جدیدی که قائم مقام آن میشود به سیبی از اسباب تراضی نمایند در این صورت متعهد نسبت به تعهد اصلی بری میشود در اینجا سخنی از موضوع و منشأ تعهد نشده لیکن با مقایسه مفاد آن با بند ۲ و ۳ <a class="artref" href="/ماده/ماده-292-a_0815110235938">ماده ۲۹۲ ق.م</a> این نتیجه مستفاد می گردد. در برخی از کشورها از جمله مصر به این معنا تصریح شده است لذا در <a class="artref" href="/ماده/ماده-325-a_0815110235971">ماده ۳۲۵ ق.م</a> مصر می خوانیم: یتجدد الالتزام اولاً به تغییر الدین اذا اتفق الطرفان علی أن یستبدلا بالالتزام الأصلی التزاماً جدیداً تخلف عنه فی محله او فی مصدره ثانیاً به تغییر المدین اذا اتفق الداین مع اجنبی علی أن یکون هذا الاجنبی مدیناً مکان الدین الاصلی و علی أن تبراً ذمه المدین الاصلی دون حاجه الی رضائه او اذا حصل المدین علی رضاء الداین بشخص اجنبی قبل أن یکون هذا الاجنبی هو الداین الجدید یعنی تبدیل تعهد به یکی از طرق زیر صورت می پذیرد: