به همین سبب اختلاف در قراردادها به لحاظ اختلاف اندیشه ها امری

به همین سبب اختلاف در قراردادها به لحاظ اختلاف اندیشه ها امری طبیعی ولیکن حل آن ضرورتی انکار ناپذیر است. در فرض خوشبینانه، می توان اذعان داشت که طرفهای قرارداد در اثر برداشتهای متفاوت از امور قرارداد به اختلاف می رسند. اما در فرض بدبینانه اختلاف می تواند ناشی از زیاده خواهی یک یا هر دو طرف قرارداد باشد. گاهی هر دو فرض آن خوشبینانه و بدبینانه نیز محتمل است. زیاده خواهی جزو ذات بشر است و این فی نفسه بی اشکال است و لیکن تا جایی مقبول است که باعث تجاوز به حق دیگری نشود. حقوق، در مقام کشف درون آدمیان نیست. انگیزه ها در حقوق مورد مطالعه قرار نمی گیرند. در عالم حقوق اختلاف با هر انگیزه ای که به وجود آمده باشد، باید حل و فصل شود. حقوق تعیین نمی کند که این اختلاف با کدام انگیزه بوده یا نبوده است. اختلاف در واقع، طلب حق یا اجرای تعهد از طرف مقابل است که مورد انکار یا تضییع واقع میشود. حال فرقی نمیکند که این طلب حق یا درخواست وفای به عهد، ناشی از تفاوت در برداشت از موضوع باشد یا زیاده خواهی یک طرف قرارداد.