دکترین
تحقق فرضی شرط تعلیقی: مفهوم
مبنای تحقق فرضی شرط تعلیقی آن است که شخص نباید با رفتار قابل انتساب به خود مانع وقوع شرط شود و سپس از عدم وقوع همان شرط برای رهایی از اثار قرارداد استفاده کند. این ضمانت اجرا به ویژه در جایی مطرح می شود که رفتار شخص با اصل حسن نیت ، معامله منصفانه یا تعهد متعارف به همکاری قراردادی ناسازگار باشد.
منبع: «بررسی تطبیقی مبانی و اثار حقوقی مداخله طرفین در دوره تعلیق قرارداد معلق در حقوق ایران و اصول حقوقی قراردادهای اروپا»، فصلنامه تحقیق و توسعه در حقوق تطبیقی، 1405
موارد مرتبط
برای این صفحه موردِ مرتبطی ثبت نشده.