تدابیر تامینی — قرار تامین بابت خسارت ناشی از دعوای

برخلاف روش معمول در سیستم دادرسی مدنی کشورمان که دو نهاد تامین دلیل و دستور موقت را از یکدیگر تفکیک نموده و حفظ و صیانت از دلیل متقاضی را به کمک دستور موقت ناموجه می داند در حقوق فرانسه تامین دلیل در زمره قراهای فوری مورد بحث قرار می گیرد. قرار تامین بابت خسارت ناشی از دعوای خواهان، یک نوع تدبیر تامینی دیگر است که بیش و کم شباهت هایی با دستور موقت دارد. به موجب این نهاد و به استناد ماده قرار تامین دیگری که قانونگذار در نظر گرفته برای حمایت از اتباع ایرانی در قبال دعوای مطروح علیه ایشان از سوی اتباع بیگانه است. برخلاف تامین موضوع ماده ۱۰۹ ق.آ.د.م در این نوع تامین ضرورتی به بررسی و ارزیابی نسبی دلایل خواهان نیست تا چنانچه ادعای خوانده دایر بر واهی بودن دعوا به نظر آید، دادگاه متقاعد به اتخاذ قرار تامین شود. بلکه صرف نظر از نوع و ضریب اثباتی دلایل خواهان به صرف تابعیت خارجی وی چه در دعوای اصلی و چه دعوای طاری و ایرانی بودن خوانده به درخواست خوانده با رعایت ماده ۱۴۵ ق.ا.د.م قرار تامین علیه خواهان تبعه خارجی صادر می گردد و جریان دادرسی متوقف به سپردن تامین مورد نظر دادگاه می گردد. در واقع عنصر تابعیت جایگزین عنصر واهی بودن دعوا در نسبت بین دو قرار تامین می شود. مشابهتها و تفاوت های مذکور بین قرار تامین خسارت دادرسی ناشی از دعوای واهی با دستور موقت بین قرار تامین دعوای تبعه بیگانه علیه تبعه ایرانی با دستور موقت قابل ملاحظه است. بنابراین به همان دلایل مذکور کاربرد هر یک از دو قرار به جای هم غیر موجه و موجب مسئولیت انتظامی قاضی صادر کننده دستور است.