تعهد طبیعی

تعهد طبیعی تعهدی است که فاقد ضمانت اجرای مستقیم قضایی است و طلبکار نمی تواند اجرای آن را از طریق دعوا الزام کند، اما ایفای داوطلبانه آن دارای اثر حقوقی است و اصولا نمی توان آنچه را در مقام اجرای چنین تعهدی پرداخت شده استرداد کرد. تعهد طبیعی در مرز میان تکلیف اخلاقی و تعهد مدنی قرار دارد و در شرایط مقرر می تواند از طریق ایفای داوطلبانه یا وعده اجرای آن اثار حقوقی پیدا کند. تعهدات طبیعی یا موقعیت های عملی، تعهدات قانونی غیرقابل مطالبه ای هستند که در صورت پرداخت داوطلبانه و آگاهانه توسط مدیون ، قابل استرداد نخواهد بود. حکم تعهد طبیعی در <a class="artref" href="/ماده/ماده-266-a_0815110235912">ماده ۲۶۶ قانون مدنی</a> پیش بینی شده است و به موجب آن، در مورد تعهداتی که برای متعهدله قانوناً حق مطالبه نمی‌باشد اگر متعهد به میل خود آن را ایفا نماید دعوی استرداد او مسموع نخواهد بود. منبع: «تحلیل وعدۀ یکجانبۀ اجرای تعهد طبیعی در پرتو اصلاحات 2016 قانون مدنی فرانسه»، مطالعات حقوق خصوصی، 1405 · <a class="artref" href="/ماده/ماده-266-a_0815110235912">ماده 266 قانون مدنی</a>