Ailexa — هوش مصنوعی + قانون home
حوزهٔ جستجوی شما حدوداً در چه زمینه‌ای است:
در جست‌جوی چه هستید؟ بعد از انتخابِ آنچه می‌خواهید، در کادرِ جستجوی بالا موضوع را بنویسید و «بگرد» را بزنید.

انطباق دقیق این متن با متن رسمی هنوز به‌طور ۱۰۰٪ کنترل نشده.

قانون

تلازم معالجه بیمار و مخاطره پزشک؛ تکلیف یا تخییر در درمان (مقاله علمی وزارت علوم)

سبدِ من

#مقاله_علمی #درمان #بیمار #مخاطره #مقاله #حقوق #مجازات #آرشیو #کمک #جانی #خطر #نشریه_علمی #منبع #وظیفه_قانونی #قصاص #دیه #جواز #قوانین #نقد #تبلیغات #علمی #فقه #تخصصی

تلازم معالجه بیمار و مخاطره پزشک؛ تکلیف یا تخییر در درمان (مقاله علمی وزارت علوم) درجه علمی: نشریه علمی (وزارت علوم) نویسندگان: محمد ابوعطا منبع: مطالعات فقه و حقوق اسلامی سال 15 پاییز 1402 شماره 32 حوزه‌های تخصصی: حوزه‌های تخصصی حقوق فقه و حقوق doi: 10.22075/feqh.2022.27301.3271 شماره صفحات: ۷ - ۳۰ دریافت مقاله تعداد دانلود : ۲۴۷ آرشیو آرشیو شماره‌ها: ۴۱ سال ۱۴۰۴ (۴) - مطالعات فقه و حقوق اسلامی سال 17 زمستان 1404 شماره 41 - مطالعات فقه و حقوق اسلامی سال 17 پاییز 1404 شماره 40 - مطالعات فقه و حقوق اسلامی سال 17 تابستان 1404 شماره 39 - مطالعات فقه و حقوق اسلامی سال 17 بهار 1404 شماره 38 سال ۱۴۰۳ (۴) - مطالعات فقه و حقوق اسلامی سال 16 زمستان 1403 شماره 37 - مطالعات فقه و حقوق اسلامی سال 16 پاییز 1403 شماره 36 - مطالعات فقه و حقوق اسلامی سال 16 تابستان 1403 شماره 35 - مطالعات فقه و حقوق اسلامی سال 16 بهار 1403 شماره 34 سال ۱۴۰۲ (۴) - مطالعات فقه و حقوق اسلامی سال 15 زمستان 1402 شماره 33 - مطالعات فقه و حقوق اسلامی سال 15 پاییز 1402 شماره 32 - مطالعات فقه و حقوق اسلامی سال 15 تابستان 1402 شماره 31 - مطالعات فقه و حقوق اسلامی سال 15 بهار 1402 شماره 30 سال ۱۴۰۱ (۴) - مطالعات فقه و حقوق اسلامی سال 14 زمستان 1401 شماره 29 - مطالعات فقه و حقوق اسلامی سال 14 پاییز 1401 شماره 28 - مطالعات فقه و حقوق اسلامی سال 14 تابستان 1401 شماره 27 - مطالعات فقه و حقوق اسلامی سال 14 بهار 1401 شماره 26 سال ۱۴۰۰ (۲) - مطالعات فقه و حقوق اسلامی سال سیزدهم پاییز و زمستان 1400 شماره 25 - مطالعات فقه و حقوق اسلامی سال سیزدهم بهار و تابستان 1400 شماره 24 سال ۱۳۹۹ (۲) - مطالعات فقه و حقوق اسلامی سال دوازدهم پاییز و زمستان 1399 شماره 23 - مطالعات فقه و حقوق اسلامی سال دوازدهم بهار و تابستان 1399 شماره 22 سال ۱۳۹۸ (۲) - مطالعات فقه و حقوق اسلامی سال یازدهم پاییز و زمستان 1398 شماره 21 - مطالعات فقه و حقوق اسلامی سال یازدهم بهار و تابستان 1398 شماره 20 سال ۱۳۹۷ (۲) - مطالعات فقه و حقوق اسلامی سال دهم پاییز و زمستان 1397 شماره 19 - مطالعات فقه و حقوق اسلامی سال دهم بهار و تابستان 1397 شماره 18 سال ۱۳۹۶ (۲) - مطالعات فقه و حقوق اسلامی سال نهم پاییز و زمستان 1396 شماره 17 - مطالعات فقه و حقوق اسلامی سال نهم بهار و تابستان 1396 شماره 16 سال ۱۳۹۵ (۲) - مطالعات فقه و حقوق اسلامی سال هشتم پاییز و زمستان 1395 شماره 15 - مطالعات فقه و حقوق اسلامی سال هشتم بهار و تابستان 1395 شماره 14 سال ۱۳۹۴ (۲) - مطالعات فقه و حقوق اسلامی سال هفتم پاییز و زمستان 1394 شماره 13 - مطالعات فقه و حقوق اسلامی سال هفتم بهار و تابستان 1394 شماره 12 سال ۱۳۹۳ (۲) - مطالعات فقه و حقوق اسلامی سال ششم پاییز و زمستان 1393 شماره 11 - مطالعات فقه و حقوق اسلامی سال ششم بهار و تابستان 1393 شماره 10 سال ۱۳۹۲ (۲) - مطالعات فقه و حقوق اسلامی سال پنجم پاییز و زمستان 1392 شمار ه 9 - مطالعات فقه و حقوق اسلامی سال پنجم بهار و تابستان 1392 شماره 8 سال ۱۳۹۱ (۲) - مطالعات فقه و حقوق اسلامی سال چهارم پاییز و زمستان 1391 شماره 7 - مطالعات فقه و حقوق اسلامی سال چهارم بهار و تابستان 1391 شماره 6 سال ۱۳۹۰ (۲) - مطالعات فقه و حقوق اسلامی سال سوم پاییز و زمستان 1390 شماره 5 - مطالعات فقه و حقوق اسلامی سال سوم بهار و تابستان 1390 شماره 4 سال ۱۳۸۹ (۲) - مطالعات فقه و حقوق اسلامی سال دوم پاییز و زمستان 1389 شماره 3 - مطالعات فقه و حقوق اسلامی سال دوم بهار و تابستان 1389 شماره 2 سال ۱۳۸۸ (۱) - مطالعات فقه و حقوق اسلامی زمستان 1388 شماره 1 چکیده به موجب بند دوم ماده واحده قانون مجازات خودداری از کمک به مصدومین و رفع مخاطرات جانی (مصوّب 5/3/1354) که مبیّن قاعده کلّی در حقوق ایران است و قاعده مشابه آن، در کشورهای عضو نظام حقوقی رومی- ژرمنی مانند فرانسه، برخلاف کشورهای تابع نظام کامن لا مانند آمریکا، پذیرفته شده است اشخاصی همچون پزشکان که حسب وظیفه یا قانون، مکلّفند به انسان های آسیب دیده یا در معرض خطر جانی کمک کنند، اگر بدون این که خطری متوجّه آنها باشد از انجام تکلیف مقرّر امتناع کنند، مسؤولیّت کیفری دارند؛ حال آن که حسب ماده 295 قانون مجازات اسلامی مصوّب 1392، افرادی مانند پزشکان اگر در حالی که توانایی اجرای وظیفه قانونی یا قراردادی خود را دارند از انجام آن طفره بروند و به سبب ترک فعل آنها جنایتی واقع شود، حسب مورد به قصاص یا دیه محکوم می شوند. اما در این ماده، سخنی از جواز امتناع پزشک از درمان به دلیل توجّه خطر ناشی از معالجه به او مشهود نیست. هرچند مدلول ماده واحده از جهت مورد بحث با برخی دیگر از قوانین ملّی مانند ماده 182 قانون دریایی مصوّب 1343، پاره ای مقرّرات بین المللی همچنین مقتضای بعضی قواعد فقهی و دلالت عقل منطبق است اما به نظر می رسد مقنّن در ماده 295 قانون مجازات اسلامی، نظر به حذف شرط مذکور در حقوق ایران داشته است؛ حکمی که قابل نقد بوده و توصیه می شود ضمن اصلاح ماده اخیر، به آن افزوده شود. The necessity of treating the patient and the doctor's risk; Duty or authority in the treatment According to the second paragraph of the single article of the Penal Law, refusing to help the injured and remove the danger to life (approved 3/5/1354), which shows the general rule in Iranian law and the similar rule in countries that are members of the Roman-Germanic legal system, such as France, contrary to In countries subject to the common law system, such as the United States, it is accepted that persons such as doctors who, according to their duty or law, are obliged to help injured or life-threatening people, if they refuse to perform their duties without being aware of any danger, are liable. have a criminal record; However, according to Article 295 of the Islamic Penal Code approved in 2012, people such as doctors if they avoid doing their legal or contractual duty while they have the ability to perform their legal or contractual duty and a crime occurs due to their omission, they are sentenced to retribution or ransom, as the case may be. be. But in this article, there is no mention of the permission of the doctor to refuse the treatment due to the danger caused by the treatment. Although the meaning of the single article is consistent with some other national laws, such as Article 182 of the Maritime Law, some international regulations, as well as the requirements of some jurisprudence and the implication of reason, it seems that the legislator in Article 295 of the Islamic Penal Code, considering The mentioned condition has been removed in Iranian law; A ruling that can be criticized and is recommended to be added to it while amending the last article. تبلیغات

موادِ قانونیِ مستند در این صفحه 1

موارد مرتبط 78

آرای مرتبط 40

نظریات مشورتی 23

نشست‌های قضایی 3

مواد مرتبط 2

دکترین 10

فقط پیوندهایی که متنشان در بانک است، با شاهد از خودِ متن — نه شباهتِ آماری. عنوانِ بدونِ متن ساخته نمی‌شود.

نظرها و یادداشت‌ها

نظرها پس از بررسی نمایش داده می‌شوند.

Designed & Developed by Hamed Rostami, Eng. & Attorney — © All Rights Reserved حامد رستمی، مهندس و وکیل دادگستری حقوق، با نگاهِ هوش مصنوعی و الگوریتم اینستاگرام تلگرام لینکدین