تمن معامله توسط حسین عقد بدون اراده طرفین خودبخود منحل می گردد

تمن معامله توسط حسین عقد بدون اراده طرفین خودبخود منحل می گردد. حال اگر علی در مورخه ۱۴۰۱/۵/۱ دادخواست تایید فسخ نسبت به مبایعه نامه فوق الذکر را مطرح نماید قاضی دادگاه می بایست ب. ت. ب. ورود به ارکان دعوا حکم بر بیحقی خواهان صادر و اعلام نماید چرا که در زمان تقدیم دادخواست عقد واقع شده، منحل شده است و عقد دیگر بقایی ندارد که تقاضای تایید فسخ آن خواستار گردد . به عبارت دیگر عقد واقع شده در مورخ ۱۴۰۱/۲/۱ ب. ت. ب. وجود شرط فاسخ و عدم پرداخت ثمن معامله از ناحیه حسین خودبخود منحل شده است و این عقد دیگر حیاتی ندارد که خواهان در مورخه ۱۴۰۱/۵/۱ دادخواست تایید فسخ آن را مطرح نماید . فلذا ب. ت. ب. توضیحات فوق الذکر قاضی دادگاه می بایست احراز بقای عقد تا زمان تقدیم دادخواست توسط خواهان را بررسی نماید که آن عقد منحل نشده باشد . جهت تبیین موضوع به مثال دیگر به شرح ذیل اشاره می شود . علی خودروی سمند خ. ر. ب. بهنام طی یک فقره مبایعه نامه به مبلغ سیصد میلیون تومان به فروش می رساند اما بهنام ثمن معامله را پرداخت نمی نماید و علی دادخواستی با عنوان تایید فسخ به استناد خیار تاخیر ثمن به طرفیت بهنام مطرح می نماید و قاضی دادگاه بعد از احراز ارکان خیار تاخیر ثمن که در ماده ۴۰۳ قانون مدنی بیان شده است حکم به تایید فسخ قرارداد را صادر و اعلام می نماید. بعد از مدتی بهنام دادخواستی را به عنوان تایید فسخ قرارداد به استناد خیار عیب به طرفیت علی در خصوص خودروی فوق الذکر مطرح می نماید و بیان می دارد که خودروی فوق الذکر معیوب بوده و تقاضای تایید فسخ آن را خواستار م. ب. . در این خصوص قاضی دادگاه می بایست دقت نماید که رکن دوم دعوای تایید فسخ که احراز بقای عقد تا زمان تقدیم دادخواست توسط خواهان باشد، موجود نبوده است. چرا که قرار داد فوق الذکر به استناد خیار تاخیر ثمن فسخ گردیده است و دیگر عقدی باقی نمانده که بهنام تایید فسخ آن را خواستار گردد