توجه داشت که در چنین مواردی و در وضعیتی که زبان و

توجه داشت که در چنین مواردی و در وضعیتی که زبان و خسارتی وارد می شود، زیان دیده نمی تواند تشخیص دهد که آیا سرپرست مذکور، تقصیر کرده یا خیر؛ در این گونه موارد باید دعوای مسئولیت مدنی را به طرفیت هر دو یعنی هم صغیر و هم سرپرست اقامه کرد. در پایان رسیدگی معلوم خواهد شد که آیا سرپرست محجور، مسئولیت و تقصیری داشته یا خیر در آن موارد دادگاه حسب مورد می تواند دعوای مطروحه علیه سرپرست یا محجور را مردود شمارد. اما این سوال را باقی خواهد گذارد که دادگاه چه نوع تصمیمی باید اتخاذ کند؛ قرار رد دعوا به جهت عدم توجه آن به هر یک از دو خوانده مزبور یا حکم بر بی حقی خ. ن. ب. یکی از خواندگان به لحاظ اثبات نشدن دعوا به طرفین یکی از دو خوانده یاد شده؟ کدام یک؟ به هر روی هرگاه دعوا علیه فقط صغیر یا محجور اقامه شود خواهان باید اقامتگاه سرپرست او را به عنوان محل اقامت محجور در دادخواست بیاورد و اصولاً در باب وجه نقد مورد مطالبه دعوا را در دادگاه محل اقامت سرپرست محجور اقامه نماید ماده ۱۰۰۶ قانون مدنی اصولاً خواهان نیازی به آن ندارد و حتی تکلیفی هم ندارد که نام ولی یا سرپرست را در دادخواست بیاورد ولی چون ابلاغ اوراق قضایی از جمله دادخواست باید به شخص مسئول و سرپرست وی ابلاغ شود، آوردن نام سرپرست قانونی به عنوان یکی از اصحاب دعوا الزام آور است ماده ۵۲ ق.آ.د.م ولی دعوا به طرفیت همان محجور اقامه می شود. وقتی خواهان وظیفه دارد محل اقامت سرپرست را تعیین کند، پس حتماً می داند سرپرست مذکور چه مشخصات و نامی دارد. این مورد با وضعیت شخصیت حقوقی شرکت ها فرق میکند. در آنجا لازم نیست که نام مدیر یا مدیران قید شود؛ چون خواهان تکلیفی ندارد ولی در مورد صغار و محجورین این مطلب لازم است. زیرا اقامتگاه اشخاص حقوقی به خود ولی و سرپرست آنها است ماده ۱۰۰۶ قانون مدنی).