عبارت اصحاب دعوا در مواد ۷۸ و ۳۰۰ ق

عبارت اصحاب دعوا در مواد ۷۸ و ۳۰۰ ق.آ.د.م در معنای طرف و اصیل در دعوا یعنی خواهان و خوانده آمده است ولی استفاده از همین عبارت در ماده ۶۴ و بند ج ماده ۱۰۷ ق.آ.د.م در معنای عام آن یعنی اعم از اصیل و طرف دعوا و نمایندگان و ذی سمت های موضوع ماده ۵۲ ق.آ.د.م به کار رفته است. - اقامه دعوا در آدرس و اقامتگاه سرپرستان محجور اگر چه دعوای مسئولیت مدنی اصولاً متوجه خود صغیر و محجور است و سرپرستان وی در فرض تقصیر آنها ماده ۷ قانون مسئولیت مدنی سال ۱۳۳۹)، مسئولیت دارند ولی باید ا حکم شماره ۴۰۲ مورخ ۱۳۱۹/۲/۲۴ شعبه ۴ دیوان عالی کشور هر چند در ماده ۳۰۹ قانون آزمایش حکم ولی صریحاً مذکور نیست و فقط حکم وکیل ذکر گردیده است لکن چون مقصود از دخالت وکیل در آن ماده دخالت نماینده اصحاب دعوی است شامل وصی و قیم و ولی نیز که در دادرسی اصلی دخالت داشته م. ب. بنابراین اگر ولی اصالتاً در دادرسی دخالت داشته چون از جریان امر مستحضر بوده و می توانسته حقی که برای صغیر فرض میکرده به طریق عادی حق مزبور را استیفا نماید پس از صدور حکم در دعوای اصلی دیگر نمیتواند به عنوان اعتراض ثالث که از طرق غیر عادی در قانون شمرده شده متوسل شده بر آن حکم اعتراض نماید. به نقل از احمد متین مجموعه رویه قضایی قسمت حقوقی چاپخانه هاشمی، صص ۵۹ و ۶۰.