در این جلسه کلیه دارایی و بدهی های متوفی بررسی و شناسایی

در این جلسه کلیه دارایی و بدهی های متوفی بررسی و شناسایی می شود. اگر مالی از متوفی باید فروخته شود این عمل از طریق مدیر تصفیه به صورت مزایده فروخته خواهد ند. بدهی های متوفی باید به تصدیق مدیر تصفیه برسد. طلبکارانی که بدهی آنها به صدیق مدیریت تصفیه نرسیده می توانند در دادگاه صالح جداگانه طرح دعوا نمایند و در صورت صدور حکم به سود آنها می توانند به هر یک از ورثه به نسبت سهم الارث که از ترکه ه آنها رسیده رجوع و طلب خود را مطالبه نمایند. دیون طلبکارانی که بدهی آنها تصدیق شده است از محل ترکه پرداخت میشود و اگر متوفی وصیتی کرده باشد از باقی مانده ترکه خارج می شود و در نهایت ترکه خالص بین وراث به نسبت سهم الارث هر یک تقسیم میشود. مدیر تصفیه یا اداره تصفیه حسب مورد تحت نظارت دادگاه اقدام خواهند کرد و اگر کسی از عملیات اجرایی مدیر تصفیه شکایت نماید دادگاهی که او را انتخاب کرده به این اعتراض رسیدگی میکند و در صورت اقتضا دستورات لازم را می دهد و حتی حق تغییر مدیر تصفیه را نیز دارد. <a class="artref" href="/ماده/ماده-265-a_raw080610252137">ماده ۲۶۵ قانون امور حسبی</a>. چرا درخواست تصفیه ترکه از دادگاه معمول نیست؟ زیرا به دلالت مواد ۲۵۸ و ۲۶۲ قانون امور حسبی ورثه ای که ترکه را قبول کرده وظیفه اداره و تصفیه آن را نیز دارد. از آنجا که معمولاً و علی الاصول وراث ترکه را قبول می کنند، بنابراین اداره و تصفیه آن را نیز خودشان انجام میدهند و کار به دادگاه نمی کشد، مگر اینکه هیچ یک از وراث مایل به تصفیه ترکه نباشند و یا آن را رد کنند. دکتر کاتوزیان در زیرنویس صفحه ۲۶۳ (شماره ۲۱۹) از دوره مقدماتی حقوق مدنی، درس هایی از شفعه، وصیت، ارث می نویسد: «اداره ترکه با وارثان است. به همین جهت هرگاه بعضی از ورثه ترکه را قبول کنند، سایرین نمی توانند تصفیه ترکه را بخواهند <a class="artref" href="/ماده/ماده-262-a_raw080610252134">ماده ۲۶۲ قانون امور حسبی</a>). مواد ۲۴۳ و ۲۴۴ قانون امور حسبی نیز به طور ضمنی اداره ترکه را بر عهده وراث نهاده است. پس تصفیه در فرضی مورد پیدا میکند که هیچ یک از وارثان این وظیفه را بر عهده نگیرد و از دادگاه آن را بخواهد یا وصی درخواست کند.