در بسیاری از دعاوی

در بسیاری از دعاوی، خواهان ممکن است برای اثبات موضوع دعوای خود به سند استناد نماید که این سند ممکن است سند رسمی یا سند عادی باشد. به عنوان مثال در دعوای خلع ید خواهان برای مالکیت خود به سند رسمی مالکیت استناد می کند، یا در دعوای مطالبه وجه چک، خواهان برای احراز مستحق بودن خود به سند عادی چک استناد می نماید که مباحث مربوط به سند در مواد ۲۰۶ الی ۲۲۸ قانون آیین دادرسی مدنی و مواد ۱۲۸۴ الی ۱۳۰۵ قانون مدنی، اشاره شده است و در ماده ۱۲۸۴ قانون مدنی چنین آورده شده که سند عبارت است از هر نوشته ای که در مقام اثبات دعوا یا دفاع، قابل استناد م. ب.. ب. ت. ب. این قید که عبارت نوشته ذکر شده است فیلم صدای ضبط شده و تصویر، سند محسوب نمی شود. چون به این موارد، نوشته اطلاق نخواهد شد و همچنین شهادت نامه سند محسوب نشده و فقط اعتبار شهادت را خواهد داشت و در خصوص مبحث سند در جلد ۶ کتاب دستیار حقوقی در بحث حقوق خواهان و خوانده تا پایان جلسه اول دادرسی تلویحاً به مباحثی اشاره شده که در این مجلد به مباحث دیگری پرداخته خواهد شد و در خصوص مباحث انکار و تردید و معیار تشخیص سند عادی و رسمی و ... به کتاب دستیار حقوقی جلد ۶ مراجعه شود.