در مرا همین جابانی گل — به نظر می رسد در چنین فرضی

به نظر می رسد در چنین فرضی سه راه حل قابل بررسی باشد أول آن که مالک فعلی آپارتمان به آخرین مالک رسمی انباری یا پارکینگ از قلم افتاده مراجعه نماید و با تنظیم سند رسمی انتقال در دفتر خانه انباری یا پارکینگ رسماً به او منتقل شود و او رسماً مالک انباری یا پارکینگ مذکور گردد تا شرایط رفع نقص و اصلاح سند مالکیت و ثبت دفتر املاک فراهم آید. دوم آن که در صورت عدم دسترسی مالک فعلی آپارتمان به آخرین مالک انباری یا پارکینگ از قلم افتاده به نظر می رسد هیأت نظارت با استنباط از مندرجات سند انتقال و در صورتی که مفاد آن کاشف از انتقال ضمنی انباری یا پارکینگ از قلم افتاده باشد، بتواند دستور اصلاح را صادر نماید. زیرا بر مبنای ماده ۳۵۶ قانون مدنی هر چیزی که بر حسب عرف و عادت جزء یا از توابع مبیع شمرده شود یا قرائن دلالت بر دخول آن در مبیع نماید داخل در بیع و متعلق به مشتری است اگر چه در عقد صریحاً ذکر نشده باشد و اگر چه متعاملین جاهل بر عرف باشند. آنچه مسلم است این است که انباری یا پارکینگ عرفاً از توابع آپارتمان محسوب میشود و می تواند مصداق ماده ۲۲۵ قانون مدنی قرار گیرد که می گوید متعارف بودن امری در عرف و عادت بطوری که عقد بدون تصریح هم منصرف به آن باشد، به منزله ذکر در عقد است. لازم به ذکر است که رویه معمول هیأت های نظارت و نیز عرف اداری از تمایل به اتخاذ چنین تصمیماتی حکایت نمی کند و هیأت های مزبور از صدور آرایی از این دست اجتناب می کنند.