در هر دو مورد فوق مسئولیت بایع نسبت به مبیع و ثمن

در هر دو مورد فوق مسئولیت بایع نسبت به مبیع و ثمن علی رغم آن که بایع پس از بیع در تصرف مبیع و ثمن مأذون است، ید او امانی نیست، بلکه ضمانی است؛ چرا که بایع ثمن را مجاناً از مشتری تحویل نگرفته، بلکه ثمن در عوض مبیع بوده است و لذا ب. ت. ب. تعریفید امانی چنین یدی از مصادیق ید امانی نیست و داخل درید ضمانی است. ا بررسی این قاعده در مباحث آینده آمده است. قانون مدنی ایران ماده ۳۸۷ اگر می قبل از تسلیم بدون تقصیر و اهمال بایع تلف شود بیع منفسخ و ثمن باید به مشتری مسترد گردد، مگر این که بایع برای تسلیم به حاکم ی. ق. م. او رجوع نموده باشد که در این صورت تلف از مال مشتری خواهد بود.