دعوای تأیید فسخ قرارداد به جهت خیار شرط — طرفین می توانند در صورت تمایل در

احراز رابطه قراردادی مابین اصحاب دعوا وقوع عقد). گنجاندن شرط خیار در قرار داد. تعیین مدت برای ذوالخیار جهت اعمال آن. اعلان اراده صاحب خیار که معمولاً از طریق ارسال اظهارنامه رسمی صورت می پذیرد، ولی اگر از قبل اظهارنامه ارسال نشده باشد، تاریخ تقدیم دادخواست تاریخ اعلان فسخ و ظهور و بروز اراده محسوب میشود. طرفین می توانند در صورت تمایل در قرارداد شرط کنند که یکی از آنها یا هر دو یا ولو شخص ثالثی در یک مدت معین شده که حتماً باید در قرارداد ذکر شود) اختیار داشته باشد بدون حتی هیچ دلیل و توجیه خاصی عقد را بر هم زده و آن را فسخ نماید. به حقی که برای صاحب حق ایجاد میشود خیار شرط می گویند. در این صورت چنانچه شخصی قصد فسخ معامله را داشته باشد، باید بدوا اراده خود مبنی بر فسخ یک طرفه قرارداد را اعلان کند که معمولاً از طریق ارسال اظهارنامه رسمی برای خوانده انجام میشود و سپس با ضمیمه کردن قرارداد و اظهارنامه به دادخواست از دادگاه تأیید اعمال فسخ قرار داد را بخواهد. مواد ۳۹۹، ۴۰۰، ۴۰۱، ۴۴۵، ۴۴۶، ۴۴۷، ۴۴۸، ۴۴۹، ۴۵۰، ۴۵۱، ۴۵۲، ۴۵۳ و ۴۵۵ قانون مدنی