رأی شعبه ۲۳ دیوان عالی کشور

ان از تجدید نظر خواهی شرکت بیمه خوانده و ارسال پرونده به دیوان عالی کشور شعبه ۲۳ چنین رأی میدهد: اعتراضات شرکت بیمه آسیا نسبت به دادنامه تجدید نظر خواسته وارد و حکم مذکور مخدوش است زیرا به شرح اوراق پرونده و برطبق بیمه نامه تنظیمی بین شرکت بیمه آسیا و شرکت تولیدی و صنعتی پارس رادیاتور اتومبیل موضوع دعوا از تاریخ ۷۱/۱۲/۱۱ تا تاریخ ۷۲/۱۲/۱۱ به مبلغ هفتاد میلیون ریال به مدت یکسال نزد شرکت بیمه آسیا بیمه بوده است اتومبیل مزبور در تاریخ ۷۲/۵/۲۰ به سرقت رفته شرکت ت. ن. خ. با مراجعه به شرکت بیمه آسیا خسارت متعلقه را دریافت و طبق اقرارنامه عادی و صلح نامه رسمی شماره ۷۲/۱۲/۳۸۸۲۸۶ دفتر خانه شماره ۱۴ تهران اعلام می دارد که ادعایی نسبت به اتومبیل ندارد و شرکت بیمه آسیا را قائم مقام خود معرفی می نماید. این امر بر طبق ماده ۳۰ قانون بیمه مصوب سال ۱۳۱۶ تصریح گردیده و نیازی به معرفی ت. ن. خ. به اینکه شرکت بیمه آس ی. ق. م. وی م. ب. نبوده است. با دریافت خسارت متعلقه از شرکت بیمه آسیا و تنظیم سند رسمی مذکور و قائم مقامی بیمه گر در مورد بحث، طرح دعوای استرداد اتومبیل مسروقه یافت شده مورد و موقعیت قانونی نداشته است. قراردادهای منعقده فی ما بین طرفین طبق ماده ۱۰ قانون مدنی بین آنان و قائم مقام آنان نافذ است و ب. ت. ب. اصل حاکمیت اراده و قواعد لزوم و صحت بین افرادی که قرارداد را منعقد نموده اند، لازم الاتباع خواهد بود و دلیلی بر کره و اجبار ت. ن. خ. با امکان مراجعه به دادگاه جهت طرح هر گونه ادعایی در تنظیم سند رسمی اقامه نشده است. از طرفی دادگاه با صدور حکم به استرداد اتومبیل تکلیف خسارت دریافتی را روشن نکرده است. بنا به مراتب ب. ت. ب. ماده ۳۰ قانون بیمه و اوراق و مندرجات پرونده حکم تجدید نظر خواسته که مغایر با مندرجات پرونده است. نقض میشود و تجدید رسیدگی به شعبه دیگر دادگاه عمومی تهران ارجاع می گردد.