شرط

شرط در لغت، یعنی الزام به چیزی و پایبندی به آن، و در اصطلاح، به معنای التزام و تعهدی است که ضمن عقد معین و در کنار تعهد اصلی به وجود می‌آید. در واقع، به تعهدی که ضمن تعهد دیگر قرار داشته و به صورت تبعی درآمده و جزئی از عقد اصلی می‌گردد، شرط گویند. منبع: حقوق قراردادها در فقه امامیه (جلد اول)، سمت، 1388 · شروط باطل و تأثیر آن در عقود، میزان، 1385