شرط بی فایده

شرطی که حداقل برای یکی از متعاقدین ، دارای منفعت نباشد؛ بیهوده و سفهی خواهد بود. شرط بی فایده در <a class="artref" href="/ماده/ماده-232-a_0815110235878">ماده ۲۳۲ قانون مدنی</a> مورد پیش بینی قرار گرفته است و به موجب آن، شروط مفصله ذیل باطل است ولی مفسد عقد نیست: شرطی که انجام آن غیرمقدور باشد. شرطی که در آن نفع و فایده نباشد. شرطی که نامشروع باشد. منبع: کلیات حقوق اسلامی، رهام، 1381 · <a class="artref" href="/ماده/ماده-232-a_0815110235878">ماده 232 قانون مدنی</a>