شرط فاسخ: مفهوم

در شرط فاسخ، انحلال قرارداد نتیجه مستقیم تحقق واقعه ای است که طرفین از پیش تعیین کرده اند. بنابراین، پس از وقوع آن واقعه، نیازی به اعلام فسخ از سوی ی. ا. ط. برای ایجاد انحلال وجود ندارد. اعتبار شرط مستلزم آن است که واقعه موثر و حدود آن به نحوی تعیین شده باشد که قرارداد در معرض وضعیت نامعلوم و نامحدود قرار نگیرد. شرط فاسخ نوعی تعلیق در انحلال قرارداد ایجاد می کند. در این وضعیت، رابطه قراردادی از ابتدا موثر است، اما استمرار آن به عدم تحقق واقعه مورد نظر وابسته می شود. اثر شرط فاسخ باید از فسخ ارادی قرارداد تفکیک شود؛ منبع: «تحلیل معاملات منتقل الیه موضوع تبصره یک ماده یک قانون الزام به ثبت معاملات اموال غیرمنقول مصوب 26/2/1403»، نشریه پژوهش های حقوق ثبت، 1404 · «بررسی تطبیقی مبانی و اثار حقوقی مداخله طرفین در دوره تعلیق قرارداد معلق در حقوق ایران و اصول حقوقی قراردادهای اروپا»، فصلنامه تحقیق و توسعه در حقوق تطبیقی، 1405