شکل گیری شرکت نسبی

به موجب ماده ۱۸۳ ق. ت: شرکت نسبی شرکتی است که برای امور تجارتی در تحت اسم مخصوصی بین دو یا چند نفر تشکیل و مسئولیت هر یک از شرکاء به نسبت سرمایه ای است که در شرکت گذاشته پس از تشکیل شرکت نسبی پایبندی به حداقل مقرر در این حکم برای استمرار فعالیت تجاری و حیات حقوقی شرکت ضروری است. مقررات ناظر بر شرکت تضامنی بر وضع حقوقی و تجاری شرکای شرکت نسبی حاکم است. از اینرو و برگرفته از احکام مقرر در مواد ۱۱۸ به بعد قت آورده شرکا اگر نقدی است باید پرداخت شود و اگر غیر نقدی است باید درست تقویم و تسلیم گردد. منافع شرکت بر اساس شرکت نامه و الا به نسبت سهم الشرکه بین شرکا تقسیم می شود. نکته مهم و مرتبط اینکه سهم هیچ یک از شرکا جز با رضایت تمام شرکا قابل انتقال به دیگری نیست. در این راستا برای رهایی از شرکت شریک ناچار است یا رضایت دیگر شرکا را بدست آورد یا به موجب ماده ۱۸۹ ناظر بر ماده ۱۳۷ ق.ت درخواست فسخ شرکت را پیش گیرد. موارد انحلال شرکت شیوه دریافت حقوق بستانکاران و پرداخت قروض شرکت پس از انحلال، احکام ورشکستگی و آثار حقوقی مترتب بر آن در شرکت نسبی به نحوی است که در شرکت تضامنی جاری است ماده ۱۸۹ ناظر بر مواد ۱۲۶ تا ۱۳۶ ق. ت). در این بین مسئولیت شرکا نه به شکل تضامنی بلکه به نسبت سرمایه ایشان است. به واقع سازماندهی شرکت نسبی سازگار با الگوی شرکت تضامنی است. اما حدود مسئولیت شرکا منطبق با شرکتهای سهامی در پیوند با میزان سرمایه ایشان است.