صادر خواهد کرد

صادر خواهد کرد. همانگونه که پیش از این نیز گفتیم اقساط راجع به یک بدهی که بخش های برابر و مساوی یک دین را تشکیل می دهد و به اعتبار گذشت زمان حال میشود، همواره برآمده از یک سبب دعوا است و خرد شدن اصل بدهی هم که بر بنیاد سپری شدن زمان، حال و خواستنی میشود، موجبات جداسازی و بخش شدن سبب خواسته را فراهم نمی آورد بلکه اگر به درستی بنگریم دنباله و ادامه ی همان سبب یکپارچه و به هم تنیده است. از همین روی است که در نظام دادرسی مدنی ایران ادعای اجاره بها و خواستن باقی اقساط آن و به طور کلی دیونی که موعد پرداخت آن در جریان دادرسی مرحله ی نخستین، رسیده و به خواسته ی اصلی تعلق گرفته و مورد حکم دادگاه نخستین نیز واقع نشده است، ادعای جدید و نوینی تلقی نمیشود بند ۲ ماده ۳۶۲ ق.آ.د. م). نداشتن توان و تمکن مالی برای پرداخت تمام هزینه دادرسی بهانه ی درست و خوبی برای تجزیه ی خواسته نیست؛ زیرا هر خواهانی که برای تمام اصل خواسته ی خود تمکن مالی پرداخت هزینه دادرسی نداشته باشد، می تواند از مقررات و قواعد اعسار از هزینه دادرسی موضوع مواد ۵۰۴ تا ۵۱۴ ق.آ.د.م استفاده کند و بنابراین جداسازی و تجزیه خواسته چاره ی کار نیست. در این موارد اگر او تنها قادر است بخشی از هزینه دادرسی را بپردازد با اعلام آن به دادگاه و درج در دادخواست، ادعای اعسار از هزینه دادرسی را فقط برای باقی مبلغ هزینه دادرسی ضمن دادخواست نخستین یا تجدیدنظر یا فرجام می آورد ماده ۵۰۵ ق.آ.د. م).