دکترین
ضمانت مشروط: در حقوق ایران
ضمانت مشروط از حیث تبعی بودن و وابستگی به دین اصلی با ضمان عقدی شباهت دارد. با این حال، تفاوت هایی مانند سه طرفه بودن ساختار ضمانت مشروط، امکان تعلیق اثر تعهد ضامن و ماهیت معاوضی و سودمحور آن مانع از انطباق کامل دو نهاد است. در مواردی که ساختار ضمانت مشروط با احکام خاص ضمان عقدی سازگار نباشد، امکان توجیه آن بر پایه اصل آزادی قراردادها و سایر نهادهای عمومی تعهدات مطرح می شود.
منبع: «ضمانت مشروط در حقوق تجارت بین الملل و مقایسه آن با نهادهای حقوق داخلی؛ با تاکید بر مقررات اتاق بازرگانی بین المللی»، مجله حقوقی دادگستری، 1405
موارد مرتبط
برای این صفحه موردِ مرتبطی ثبت نشده.