عقد صلح (حقوق): فسخ در عقد صلح

طبق ماده ۷۶۰ قانون مدنی: «عقد صلح همیشه لازم است اگرچه در مقام عقد جایز واقع شده باشد و برهم نمی‌خورد مگر در موارد فسخ به خیار یا اقاله.» ۵. ۱ - فسخ به خیار در صلح مانند عقود لازم دیگر ممکن است هر یک از خیارات مختصه به بیع جاری شود، چنان‌که ماده ۴۵۶ قانون مدنی می‌گوید: «تمام انواع خیار در جمیع معاملات لازمه ممکن است موجود باشد مگر خیار مجلس و حیوان و تاخیر ثمن که مخصوص بیع است.» قانون مدنی در ماده ۷۶۴ در فصل صلح فقط از خیار تدلیس نام برده و می‌گوید: «تدلیس در عقد صلح موجب خیار فسخ است.» منظور قانون مدنی از ذکر خیار تدلیس در این ماده، نفی خیارات دیگر در عقد صلح نیست، بلکه چون متصالحین برای پنهان کردن حقیقت امر و نمایان کردن خلاف واقع، به‌ جای عقود دیگر از عقد صلح استفاده می‌کنند، بدین جهت قانون، خیار تدلیس را که بیشتر مورد ابتلا قرار می‌گیرد نام برده است. ۵. ۲ - فسخ به اقاله عقد صلح یکی از معاملات است و طرفین می‌توانند طبق مقررات مربوط به اقاله آن را به تراضی تفاسخ کنند، زیرا افراد در اداره‌ امور مالی خود دارای آزادی اراده هستند و محدود نمودن آن‌ها جز در مواردی که مصالح اجتماعی اقتضا کند، برخلاف اصول حقوقی م. ب.. به همین دلیل ماده ۲۸۳ قانون مدنی می‌گوید: «بعد از معامله طرفین می‌توانند به تراضی آن‌را اقاله و تفاسخ کنند.» تمامی احکام و آثار در باب اقاله در مورد اقاله‌ صلح جاری می‌گردد. منبع: حقوق مدنی، ۱۳۷۷، ص۴۰۲-۴۰۴