عین معین

عین معین چیزی که با حواس ظاهری قابل درک بوده و در عین حال بتواند مورد اشاره قرار گیرد، عین معین یا عین شخصی یا عین خارجی نام دارد مانند این کتاب، آن خانه.[۱][۲][۳][۴] به عبارت دیگر عین معین، مالی است که در عالم خارج موجود و مشخص باشد.[۵] در تعریف دیگری بیان شده است که: «عین معین، مالی است که وجود مشخص و معینی برای طرفین تعهد داشته و متعهد در مقام ایفای تعهد باید همان مال را به متعهدله تسلیم نماید تا تعهد ساقط شود».[۶] همچنین، شایان ذکر است که عین معین در مقابل عین کلی می‌باشد که وجود خارجی ندارد بلکه در ذمه می‌باشد اما عین معین وجود خارجی دارد و در خارج موجود است مانند اتومبیل.[۷] ▪منابع ١↑ مرتضی یوسف زاده. حقوق مدنی (جلد ششم) عقود معین. چاپ ١. انتشار، ١٣٩٠. ٢↑ علی مهاجری. قانون آیین دادرسی مدنی در نظم حقوقی کنونی. چاپ ١. فکرسازان، ١٣٩٠. ٣↑ علی مهاجری. مبسوط در آیین دادرسی مدنی (جلد دوم). چاپ ١. فکرسازان، ١٣٨٧. ۴↑ عباس زراعت. محشای قانون آیین دادرسی مدنی در نظم حقوق ایران. چاپ ٣. ققنوس، ١٣٨٩. ۵↑ محمدجعفر جعفری لنگرودی. مبسوط در ترمینولوژی حقوق (جلد چهارم). چاپ ۴. گنج دانش، ١٣٨٨. ۶↑ علی عباس حیاتی. اجرای احکام مدنی در نظم حقوقی کنونی. چاپ ٢. میزان، ١٣٩٠. ٧↑ عباس زراعت. محشای قانون آیین دادرسی مدنی در نظم حقوق ایران. چاپ ٣. ققنوس، ١٣٨٩. #واژگان_حقوقی #کارشناسان_رسمی_دادگستری 3