فاصله ابلاغ وقت به اصحاب دعوا و روز جلسه

احتیاط: ممکن است آغاز یا پایانِ مطلب در بندِ مجاور باشد. وفق فاصله ابلاغ وقت به اصحاب دعوا و روز جلسه برای شخاصی که مقیم ایران هستند نباید کمتر از ۵ روز باشد و در صورتی که نشانی طرفین دعوا یا یکی از آنها خارج از کشور باشد فاصله ابلاغ وقت و روز جلسه کمتر از دو ماه نخواهد بود. معنای این جمله آنست که اگر اخطاریه خوانده ده روز به وقت جلسه و اخطار خواهان ۴ روز به وقت جلسه ابلاغ شود، دادگاه در روز رسیدگی باید وقت را تجدید کند، چرا که فاصله ابلاغ برای هر یک از طرفین این معنا از ظاهر ماده ۶۴ به دست می آید. در حالی که وقتی خواهان خود دعوا را مطرح کرده، چه ضرورتی دارد که حتما فاصله بین ابلاغ اخطاریه به وی و نوبت رسیدگی دادگاه کمتر از ۵ روز نباشد؟ مگر او از دلایل و مدارکی که تقدیم نموده مطلع نیست؟ این نقصی است که با تغییر در ماده ۱۴۴ قانون سابق آیین دادرسی مدنی به وجود آمده است. هرچند می توان گفت منظور از فاصله ابلاغ ۵ روزه برای خواهان نیز اعطای مهلت کافی جهت تدارک دفاع از دعوایی است که اقامه کرده است و از جهت اعطای فرصت عادلانه تفاوتی بین خواهان و خوانده نیست.» (دکتر علی مهاجری، مبسوط در آیین دادرس مدنی، جلد اول،