فرض این مورد در جایی است که دو شخص

احتیاط: 1 واژهٔ ناخوانا با «...» جایگزین شد. فرض این مورد در جایی است که دو شخص ... در نتیجه حادثه رانندگی فوت می کنند؛ در این مورد دیه راننده مقصری که در حادثه کشته شده است به ارث می رسد و بیمه گر نمی تواند ادعا کند که چون متوفی نسبت به خود مسئولیتی ندارد او نیز متعهد به حیران خسارت نیست. علت آن است که در این فرض دیه نه از جهت مسئولیت مدنی بلکه از جهت بیمه حوادث مانند بیمه سرنشین مقرر شده و بنابراین هر چند وراث از تعهد بیمه گر بهره مند هستند اما این استفاده از جهت ارث نخواهد بود. لازم به ذکر است که منظور قانون از پوشش بیمه ای راننده جبران خسارت کامل اوست و از این رو خسارت باید بر اساس معیار دیه و نه معیار مربوط به بیمه های حوادث پرداخت شود. بنابراین در صورت صدمات بدنی باید همه دیه و ارش مورد نظر را پرداخت کرد و اعمال قواعد مربوط به بیمه های حوادث با هدف قانون مغایر است. ماده ۳ قانون بیمه اجباری ۱۳۹۵ در این خصوص صراحت دارد.