فسخ نکاح: جنون

جنون هر یک از زوجین به شرط استقرار ، اعم از این که مستمر یا ادواری باشد برای طرف مقابل موجب حق فسخ است، مبنای فسخ نکاح به دلیل جنون یکی از زوجین، قاعده لاضرر است، در واقع فسخ نکاح به دلیل جنون یکی از زوجین، همان اعمال خیار تعذر تسلیم است، زیرا شخص مبتلا به جنون، نمی‌تواند به تعهدات مستمر خود، پایبند باشد. در میان موجبات فسخ نکاح، تنها عیب مشترک بین زوجین، جنون است، البته در صورتی می‌توان با استناد به جنون، نکاح را فسخ نمود که مستقر بوده؛ و در طول سال، مرتفع نگردد، بنابراین جنونی که گذرا بوده و استقرار نیابد، و در چند لحظه و حسب اتفاق، عارض گردد، جهت فسخ نکاح کافی نیست و دادگاه نمی‌تواند با استناد به نظریه پزشکی قانونی ، و بدون توجه به دفاع خوانده ، مبنی بر اینکه جنون او شرایط استقرار را نداشته‌ است؛ حکم به فسخ نکاح صادر نماید؛ مگر اینکه در گواهی پزشک، به استقرار جنون، تصریح گردیده باشد، با این حال، به نظر برخی، جنون ادواری نیز، می‌تواند منجر به فسخ نکاح گردد؛ حتی اگر شخص، بیشتر اوقات، در حال افاقه باشد. منبع: <a class="artref" href="/ماده/ماده-1121-a_0815110236778">ماده 1121 قانون مدنی</a> · قانون مدنی در نظم حقوقی کنونی، میزان، 1389 · دوره حقوق مدنی (حقوق تعهدات)، گنج دانش، 1389 · شرح قانون مدنی (جلد دوم)، گنج دانش، 1387 · گزیده آرای محاکم دادگستری، بهنامی، 1388