قاعده فراغ دادرس

قاعده فراغ دادرس از دادرسی موجب می‌شود که دادرس نتواند، بعد از انجام دادرسی و صدور رأی ، به‌طور مجدد، وارد دادرسی شده و رأی را تغییر دهد. به عبارت دیگر قاعده فراغ دادرس بدین معناست که هیچ مقام رسمی یا سازمان یا اداره دولتی، نمی‌تواند حکم دادگاه را تغییر دهد یا از اجرای آن جلوگیری نماید مگر دادگاهی که حکم را صادر نموده آن هم در مواردی که قانون معین نموده‌است. به عبارت دیگر قاعده فراغ دادرس قاعده ای دادرسی است که بر اساس آن، دادرس پس از صدور رأی اصولا از رسیدگی مجدد و تغییر تصمیم خود در همان دعوا فارغ می شود، مگر در مواردی که قانون استثنائا امکان اصلاح، عدول یا نقض رأی را مقرر کرده باشد. قاعده فراغ دادرس یکی از مبانی ثبات آرا و جلوگیری از بازگشت نامحدود مرجع صادر کننده رأی به تصمیم قضایی خود است. منبع: آیین دادرسی کار، جنگل، 1392 · مجموعه نکات طبقه بندی شده موضوعی آیین دادرسی مدنی 1241 نکته، مجد، 1388 · «تعارض گواهان در شهادت بر شهادت با تکیه بر بنیادهای فقه اسلامی»، فصلنامه تحقیق و توسعه در حقوق تطبیقی، 1399