قبول و رد وصیت

وصیت تملیکی <a class="artref" href="/ماده/ماده-827-a_0815110236474">ماده ۸۲۷ قانون مدنی</a> بیان میدارد: «تملیک به موجب وصیت محقق نمیشود، مگر با قبول موصی له پس از فوت موصی پس با این وصف موصی به به موصی له تحمیل نمیشود و او اختیار رد مورد وصیت را دارد. قبول وصیت تملیکی ← قبول وصیت شکل و تشریفات خاصی ندارد و ممکن است به طور ضمنی بیان شود. اگر موصی له قبل از فوت موصی وصیت را قبول نموده باشد، پس از فوت موصی نیاز به قبول مجدد ندارد، زیرا استصحاب بقای قبول سبب تحقق تملیک بعد از فوت موصی میشود (<a class="artref" href="/ماده/ماده-830-a_0815110236477">ماده ۸۳۰ قانون مدنی</a> باید این نکته را در نظر داشت که حتی در صورت قبول وصیت قبل از فوت موصی می تواند از وصیت خود رجوع کند و در این حالت وصیت باطل می شود. رد وصیت تملیکی ← هیچ کس حق ندارد به اجبار مالی را به دیگری تملیک کند. بر همین اساس موصی له حق رد وصیت را دارد. اگر موصی له قبل از فوت موصی وصیت را رد کند بعد از فوت میتواند آن را قبول کند رد وصیت برخلاف قبول آن استصحاب نمیشود) <a class="artref" href="/ماده/ماده-830-a_0815110236477">ماده ۸۳۰ قانون مدنی</a>). اگر بعد از فوت موصی وصیت رد شده باشد، وصیت باطل میشود و دیگر نمی توان آن را قبول کرد. وضعیت قبول وصیت در وصیت عام المنفعه و غیر محصور منبعث از <a class="artref" href="/ماده/ماده-828-a_0815110236475">ماده ۸۲۸ قانون مدنی</a> هرگاه موصی له غیر محصور باشد مثل اینکه وصیت برای فقرا یا ایتام یا سادات یا دانشمندان یا ورزشکاران شود، یا اینکه برای امور عام المنفعه مانند وصیت برای ساخت پل یا احداث مدرسه یا تعمیر مسجد شود، قبول شرط نیست برخلاف وقف که قبول حاکم شرط است <a class="artref" href="/ماده/ماده-56-a_0815110235700">ماده ۵۶ قانون مدنی</a>). - قبول وصیت در همه وصیتهای تملیکی ضرورت ندارد، مثلاً در وصیت به ابراء به محض فوت موصی طلبکار مدیون بری میشود و نیازمند قبول او نیست. قبول یا رد وصیت عهدی ← وصی بعد از فوت موصی حق رد وصیت را ندارد، این مقرره برخلاف اصل نسبی بودن اعمال حقوقی است. ماده ۸۳۴ در این باره بیان میدارد: «در وصیت عهدی قبول شرط نیست، لیکن وصی می تواند مادام که موصی زنده است، وصایت را رد کند و اگر قبل از فوت موصی رد نکرد، بعد از آن حق رد ندارد، اگرچه جاهل بر وصایت بوده باشد. دلیل عقلی که در این خصوص می توان آورد آن است که اجرای وصیت عهدی، در فرض عدم رد در زمان حیات موصی، یک وظیفه اجتماعی است که وصی نمی تواند از آن سر باز زند صفایی و جواهر کلام وصیت ارث شفعه ش (۸۲).