قرار توقیف عملیات اجرایی

از دیگر قرارهای موقتی قرار توقیف عملیات اجرایی است. موضوع این قرار در چند قانون مختلف پیش بینی شده است. نکته مهم در این خصوص آن است که قرار مزبور همان طور که از موضوع و عنوان آن بر می آید، ناظر به مرحله اجرای احکام و اسناد اصلی مطرح شده و یا قابل طرح درخواست و صادر میشود. برخلاف قرارهای تأمین خواسته و دستور موقت قرار توقیف عملیات اجرایی را نمیتوان پیش از اقامه شکایت اصلی یعنی اعتراض ثالث اجرایی درخواست و صادر نمود. شرط دوم برای صدور قرار موضوع ماده ۱۴۷ قانون یاد شده اعتبار قوت و توان اثباتی دلایل شکایت شخص ثالث است که تشخیص آن نیز بر پایه ضوابط حاکم بر ادله اثبات دعوا و متناسب با موضوع شکایت شخص ثالث در اختیار و صلاحیت دادگاه صالح است که اگر دلایل شکایت شخص ثالث را قوی یافت با اجتماع سایر شرایط قرار توقیف عملیات اجرایی را صادر مینماید. آخرین شرط که مشترک میان قرارهای تأمینی و موقتی است، درخواست و تقاضای شخص ثالث در صدور قرار توقیف عملیات اجرایی است. درست است که در ماده ۱۴۷ ق.ا.ا.م نشانی از درخواست و تقاضای شخص ثالث به چشم نمیخورد و حتی بر ،عکس سیاق عبارات مذکور در ماده ۱۴۷ قانون یاد شده تنها حکایت از تشخیص دادگاه و اتخاذ تصمیم او بدون درخواست شخص ثالث معترض دارد، ولی باید دانست ا ماده ۴۳۷ ق.آ.د. م : با درخواست اعاده دادرسی و پس از صدور قرار قبولی آن به شرح ذیل اقدام می گردد: الف - چنانچه محکوم ب. غ. مالی باشد اجرای حکم متوقف خواهد شد. ب - چنانچه محکوم به مالی است و امکان اخذ تأمین و جبران خسارت احتمالی باشد به تشخیص دادگاه از ج - در مواردی که درخواست اعاده دادرسی مربوط به یک قسمت از حکم باشد حسب مورد مطابق بندهای (الف) و (ب) اقدام می گردد.