قطعی بودن تصمیم دادگاه — تصمیم دادگاه مجری حکم قطعی است و

تصمیم دادگاه مجری حکم قطعی است و قابلیت تجدیدنظر خواهی نخواهد داشت. گذشته از آن که اصل بر قطعی بودن آرا و تصمیمات دادگاه ها است مواد ۵ و ۳۳۰ ق.آ.. م) و تصمیم دادگاه در قبال ادعای مستثنیات دین در شمار آرای قابل تجدیدنظر (پژوهش) نیامده است (مواد ۱۳۱ و ۳۳۲ ق.آ.د. م) نشانه های موجود در برخی احکام اجرایی (مانند مواد ۱۴۲ و ۱۴۳ ق.ا.ا. م) و اصل سرعت در اجرا توجیه گر قطعی بودن این تصمیم است. ۶۶۴ عدم امکان اعتراض غیر عادی و نهایی به تصمیم دادگاه تصمیم دادگاه در قبال ادعای مستثنیات دین درخور طرق عادی غیرعادی و نهایی اعتراض به رای نیست. زیرا اولا تصمیم دادگاه حکم تلقی نمی شود تا مشمول مواد ۳۰۳