قطعیت حکم کیفری — پ رایی که مرجع تجدیدنظر آن را

الف رای قطعی که دادگاه نخستین صادر میکند. ب رایی که در مهلت قانونی نسبت به آن واخواهی یا درخواست تجدیدنظر یا فرجام نشده باشد یا درخواست تجدیدنظر یا فرجام آن رد شده باشد. پ رایی که مرجع تجدیدنظر آن را تایید یا پس از نقض رای نخستین صادر کرده باشد. ت رایی که به تایید مرجع فرجام رسیده باشد. چنانچه حکم نسبت به برخی از محکومین قطعی و نسبت به دیگران در خور اعتراض واخواهی، تجدیدنظر خواهی یا فرجام خواهی باشد، نسبت به آن عده که قطعی شده به موقع اجرا گذاشته میشود و نسبت به باقی اشخاص پس از پایان مهلت اعتراض یا قطعیت اجرا می شود (مواد ۴۹۲ و ۴۹۳ ق.آ.د. ک). در رعایت این شرط مهم قاضی اجرا وظیفه دارد چنانچه حکم را از لحاظ قانونی قابل اجرا نمی بیند، مراتب را با استحضار دادستان به دادگاه صادر کننده رای قطعی اعلام دارد و مطابق دستور دادگاه عمل نماید. در این خصوص از جمله می توان به بند (ت) ماده ۴۷۴ ق.آ.د.ک استناد نمود. در فرضی که در مورد شخصی به اعتبار اتهام واحد احکام متعدد کیفری صادر شده باشد و یکی از احکام نسبت به او اجرا شده باشد، قاضی اجرای احکام نمیتواند حکم بعدی را در مورد او اجرا نماید.